Poradnik


ZAGROŻENIA W INTERNECIE

Szanowni Rodzice,

w trosce o bezpieczeństwo dzieci w internecie zachęcamy do zapoznania się z zagrożeniami związanymi z globalną siecią oraz sposobami bezpiecznego korzystania z internetu.

zagrozenia-w-internecie

zagrożenia- w- internecie


 

ABC RODZICA „PIERWSZOKLASISTY”

Przekroczenie progu szkoły jest wielkim przeżyciem dla dziecka.Wchodzi w nieznany świat, który rządzi się własnymi prawami. Uczeń musi je nie tylko poznać, ale także im się podporządkować.

RODZICU! Jeśli chcesz, aby ten egzamin dojrzałości mały człowiek zdał jak najlepiej, konieczna jest Twoja pomoc.

DRODZY RODZICE, aby zapewnić dziecku rozpoczynającemu naukę dobry start w szkole, przygotujcie mu:

  • stałe miejsce pracy do odrabiania lekcji:
  • miejsce, gdzie można położyć książki, zeszyty i tornister;
  • półeczkę lub szufladę na lektury, czasopisma dziecięce;
  • stałe miejsce na strój i obuwie sportowe;
  • tornister, potrzebne podręczniki, zeszyty i przybory szkolne;
  • pojemnik na drugie śniadanie i worek na strój sportowy;

pomyślcie też o przygotowaniu do szkoły samego dziecka:

  • dziecko powinno cieszyć się, że idzie do szkoły – nie należy straszyć szkołą;
  • dziecko należy przyzwyczajać do dbałości o swój skromny i czysty wygląd;
  • znajdźcie czas na wspólne spacery, czytanie książek i szczere rozmowy;
  • zachęcajcie dziecko do rysowania, malowania, lepienia, wycinania itp.;
  • pobudzajcie dziecko do opowiadania o wydarzeniach, przeżyciach, audycjach RTV;
  • wdrażajcie dziecko do obowiązkowości i punktualności;
  • wykonujcie zalecenia lekarza (porad psychologa, pedagoga, logopedy, socjoterapeuty );

pamiętajcie, że dla prawidłowego rozwoju dziecka konieczne są:

  • ład, spokój i pogodna atmosfera w domu;
  • przestrzeganie stałego, higienicznego rozkładu dnia;
  • stały udział dziecka w drobnych pracach domowych;
  • utrzymanie kontaktu uczuciowego rodziców z dzieckiem (KOCHAJCIE „MĄDRĄ” MIŁOŚCIĄ);
  • konsekwencja i wyznaczanie „zdrowych” granic w wychowaniu;
  • samodzielne zdobywanie nowych doświadczeń;
  • możliwość zabawy z rówieśnikami na świeżym powietrzu;
  • rozwijanie zainteresowań (znalezienie takiego zajęcia, które dostarczy dziecku zadowolenia, wiary we własne siły i możliwości);
  • odpowiedni dobór programów telewizyjnych i komputerowych;
  • właściwe odżywianie oraz odpowiednio długi i spokojny sen;

GDY DZIECKO ZACZNIE CHODZIĆ DO SZKOŁY

  • pomóżcie wyznaczyć dziecku bezpieczną drogę do i ze szkoły;
  • zanotujcie nazwisko wychowawcy, adres szkoły oraz odpowiednie numery telefonów do szkoły;
  • zapoznajcie się z regulaminem szkoły oraz czytajcie na bieżąco ogłoszenia szkolne;
  • przestrzegajcie wszelkich zarządzeń Dyrekcji Szkoły oraz próśb wychowawcy;
  • zapamiętajcie plan lekcji dziecka i w pierwszych miesiącach w miarę możliwości przyprowadzajcie i odbierajcie dziecko ze szkoły;
  • wymieńcie numery telefonów z innymi rodzicami;
  • rozmawiajcie z dzieckiem o tym, co było w szkole;
  • codziennie przeglądajcie zeszyty szkolne, ćwiczenia i prace dziecka. Chwalcie je za każde, nawet drobne osiągnięcia;
  • dbajcie o to, aby lekcje były odrabiane w ciszy i niezbyt późno;
  • dopilnujcie, aby dziecko przygotowało wieczorem przybory szkolne i spakowało tornister;
  • nie krzyczcie na dziecko, gdy czegoś nie umie czy nie rozumie;
  • rozmawiajcie z nauczycielem o postępach Waszego dziecka w nauce, wykorzystajcie jego wskazówki;
  • nie podważajcie autorytetu nauczyciela;
  • bądźcie cierpliwi;
  • systematycznie bierzcie udział w spotkaniach nauczyciela z rodzicami,
  • włączajcie się do dyskusji i życia klasy;

RODZICU!
Nauczyciel to nie wróg – to Twój partner i pomocnik w niełatwym procesie kształcenia i wychowania Twojego dziecka!

Opracowała – mgr Danuta Staniszewska

„Siedmiolatek idzie do szkoły” – co warto o tym wiedzieć…
(ściągawka dla Rodziców)

Dziecko, które przychodzi do szkoły, powinno być samodzielne, to znaczy musi umieć ubrać się i przebrać na ćwiczenia ruchowe, samodzielnie korzystać z toalety.

Początkujący pierwszak powinien:

  • znać wszystkie drukowane litery małe i wielkie (bez dwuznaków i zmiękczeń),
  • czytać sylabami drukowane teksty,
  • odczytywać w całości dwusylabowe wyrazy,
  • przeczytać kilkuwyrazowe zdanie,
  • umieć podzielić wyraz na litery, głoski i sylaby, a z rozsypanych liter ułożyć krótki wyraz.

Pierwszak nie powinien umieć pisać liter. Kształt pisma pozna w pierwszej klasie. Natomiast po „zerówce” dziecko „powinno być wyszkolone manualnie pod względem kształtów literopodobnych”. Są to nieśmiertelne „szlaczki” – kółeczka, owale, laski, haczyki, kreski poziome, pionowe. Z tych elementów powstają litery.

Dziecko po „zerówce” powinno:

  • znać cyfry od zera do dziesięciu,
  • liczyć do dziesięciu, ale na konkretach (tzn. dodawać i odejmować klocki, patyczki, cukierki,
  • a nie abstrakcyjne liczby),
  • znać pojęcie zbiorów,
  • rozpoznać proste figury geometryczne,
  • orientować się w przestrzeni – wiedzieć, co oznacza „w”, „na”, „pod”, „obok” i inne przyimki,
  • prawidłowo nazywać kolory,
  • umieć się przedstawić,
  • znać swój adres,
  • potrafić opowiedzieć o swoim najbliższym otoczeniu – rodzinie, pokoju, koledze z podwórka.;

Aby ułatwić dziecku „start w dorosłość”, w domu powinno się je zachęcać do rysowania członków rodziny (nie powinno przy tym rysować tzw. głowonogów – to poziom trzylatka), zabaw na podwórku , zawodów sportowych itp. To pomoże wyćwiczyć rękę, a co za tym idzie – ułatwi opanowanie umiejętności pisania. Ważne również są ćwiczenia płynności ruchów :

  • zamalowywanie arkusza papieru grubym pędzlem ruchami poziomymi, potem pionowymi;
  • zamalowywanie kół i form kolistych okrężnymi ruchami ręki;
  • malowanie spirali i kształtów łukowatych po śladzie;
  • zamalowywanie konturów rysunków o dużym formacie;

Zachęcam do głośnego czytania dziecku książek, chociaż 20 minut dziennie, najlepiej o stałej porze dnia.

Opracowała: Liliana Królczyk

Jak rozkochać dziecko w książkach?

  1. Od najmłodszych lat otaczaj dziecko książkami, zabierz do biblioteki i czytelni, odwiedzajcie księgarnie i antykwariaty.
  2. Nawet jeśli dziecko jeszcze nie potrafi czytać, pomóż mu zrozumieć, że zapisane na papierze znaki odpowiadają wypowiadanym słowom.
  3. Niech obserwuje sposób czytania – od lewej do prawej, linijka po linijce, strona po stronie. Niech razem z tobą śledzi tekst.
  4. Zadawaj mu zagadki:
    • Gdzie jest początek książki?
    • Od którego miejsca zaczniemy czytanie?
    • Co mam przeczytać, gdy skończę pierwszą linijkę?
    • Co zrobić, kiedy skończyła się strona?
  5. Powracaj do znanych tekstów. Zachęcaj dziecko do uczenia się na pamięć i cytowania określeń, zwrotów, fragmentów (zwłaszcza rymowanych).
  6. Namów dziecko do odgadywania, o czym będzie mowa na następnej stronie. Kiedy opowie dalszy ciąg historii, sprawdźcie, czy odgadło pomysł autora. A może pomysł twojego dziecka jest ciekawszy?
  7. Pamiętaj o książkach spoza literatury pięknej. Twoje dziecko mogą przecież zainteresować zwierzęta, kosmos, dinozaury lub piłka nożna. Możecie razem obejrzeć „Ilustrowany słownik języka polskiego” lub inne słowniki dla dzieci.
  8. Naucz dziecko zwracania uwagi na ilustracje, które często niosą dodatkowe informacje. Poproś dziecko, aby na podstawie ilustracji np. dokładniej opisało bohatera czy otoczenie, w którym przebywa. Omawiając ilustracje, zadawaj mu np. takie pytania:
    • Jak ci się podoba las, po którym wędrują dzieci?
    • Czy jest podobny do lasu, w którym byliśmy?
    • Czy chciałbyś się tam znaleźć?
  9. Zaproponuj dziecku, aby wyobraziło sobie, że jest jednym z bohaterów historii i przedstawiło fragment zdarzeń ze swojego punktu widzenia.
  10. Złóżcie z dzieckiem opowiadanie. Spróbujcie je spisać (może na komputerze) i „wydać” w formie książeczki. Zadbaj o umieszczenie w „publikacji”: tytułu, autora, ilustratora, miejsca i daty wydania.
  11. Wyjaśnij, jak powstaje książka. Ale nie zanudzaj dziecka wiedzą. Raczej odpowiadaj na pytania.
  12. W rozmowach z dzieckiem używaj odpowiednich określeń: książka, tytuł, autor, publikacja, opowiadanie, wiersz, treść, wstęp, zakończenie, przedmowa, posłowie, ilustrator, bohater, postać, rozdział itp.
  13. Nie przymuszaj dziecka do słuchania i rozmowy o książce, jeśli straciło na to ochotę.
  14. Nie ustalaj z góry czasu na pracę nad książką. Dziecko wyczuje przymus i zamiast polubić czytanie, może je znienawidzić. Czas spędzony przy czytaniu zależy od dziecka.
  15. Pokaż dziecku, że czytanie jest także twoją przyjemnością i jest dla ciebie ważne. Możecie ustalić czas ciszy – indywidualnej lektury domowników – lub czas na wspólne czytanie jednej książki.
  16. Nie marnuj żadnej okazji, aby pokazać, że dzięki czytaniu rozwiązujesz codzienne problemy. Razem z dzieckiem:
    • sprawdźcie w rozkładzie, o której odjeżdża autobus;
    • przeczytajcie, jaki można dziś zobaczyć film;
    • poszukajcie adresu najbliższego sklepu z rowerami,
    • zróbcie sałatkę według przepisu.
  17. Naucz dziecko dobrze traktować książki: brać czystymi rękami, ostrożnie przewracać strony, odkładać na specjalną półkę (nie wrzucać do pojemników z innymi zabawkami).
  18. Znajdź czas na czytanie ze starszym dzieckiem jego szkolnych lektur i rozmowę o nich.
  19. Zadbaj, aby dziecko, ucząc się czytać, nie odczytywało jedynie mechanicznie wyrazów. Zadbaj o jego zainteresowanie treścią. Sprawdź, czy rozumie wszystkie słowa.
  20. Zaproponuj dziecku, aby po obejrzeniu ilustracji, przeczytaniu tytułu i tytułów rozdziałów zgadło, o czym jest książka. Czytanie będzie służyło sprawdzeniu, czy miało rację.
  21. Pomóż dziecku zrozumieć strukturę tekstu, np. wyodrębnić główne postaci, przyczyny i skutki kolejnych zdarzeń. Porozmawiaj, jak zbudowana jest opowieść, co jest jej najważniejszym przesłaniem.
  22. Poobawcie się w „Wyobraź sobie”:
    • co by było, gdyby bohater nie zdążył na pociąg?
    • co by było, gdyby mama Kajtka była czarodziejką?
    • co by było, gdyby to działo się we współczesnym mieście?
  23. Postaraj się jak najwcześniej przygotować dziecko do lektury różnych tekstów: literackich, informacyjnych, książek, czasopism itp. Pokaż dziecku, że czasem tylko wyszukujemy informacje, a czasem czytamy dokładnie, aby nie uronić żadnego słowa.
  24. Pobaw się encyklopedią. Poszukajcie np. czegoś ciekawego o życiu starożytnych Greków (możecie wymienić informacje, np. „Czy wiesz mamo, że nazwa alfabet pochodzi od pierwszych liter greckiego alfabetu – alfa i beta?”, „Czy wiesz, synku, że olimpiada w Grecji to nie były zawody sportowe, lecz czteroletni okres pomiędzy igrzyskami olimpijskimi?”).
  25. Pobawcie się słownikiem, np. wyrazów obcych: „Znajdź jakieś bardzo długie słowo na „b”. Co ono oznacza?

Opracowała: Liliana Królczyk
(na podst. Zeszytu „Czytam, więc jestem” wyd. pod patronatem PWN)